මෙම මාතෘකාවට අදාල කරුණු සාර්ථකව හා විද්යාත්මකව සාකච්චා කිරීම සඳහා ඇමරිකානු මනෝවිද්යා සංගමය (American Psychological Association) විසින් පල කිරීමට යෙදුනු Corporal Punishment by Parents and Associated Child Behaviors and Experiences: A Meta-Analytic and Theoretical Review – Elizabeth Thompson Gershoff – Columbia University යන ලිපියේ කරුණු අදාල කර ගැනීම උචිත යැයි හැඟෙන හෙයින් එම ලිපියන් උකහා ගත සාරංශයක් ඉදිරිපත් කිරීමට අදහස් කරමි. (www.apa.org)
තවද එම කරුණු වැඩිදුරටත් සනාථ කර ගැනීම සඳහා ලෝක සෞඛ්ය සංවිධානය (World Health Organization) විසින් පල කරන ලද Corporal punishment and health ලිපියේ අඩංගු කරුණුද මෙහිදි සලකා බලනු ලැබේ. (WHO)
ශාරීරික දඬුවම් භාවිතය
” ශාරීරික දඬුවම්” යනු ඉතිහාසය පුරාම දෙමාපියන් තම දරුවන් හික්මවන ආකාරයෙහි අනිවාර්ය අංගයක් වී ඇත. විනය මාධ්යයක් ලෙස ශාරීරික දඬුවම් භාවිතා කිරීම දෙමාපියන්ට තහනම් කරන ප්රතිපත්ති හෝ නීති රටවල් සංඛ්යාවක් අනුගමනය කර ඇතත් (ඔස්ට්රියාව, ක්රොඒෂියාව, සයිප්රසය, ඩෙන්මාර්කය, ෆින්ලන්තය, ජර්මනිය, ඊශ්රායලය, ඉතාලිය, ලැට්වියාව, නෝර්වේ සහ ස්වීඩනය), ශ්රි ලංකාව තුළ ශාරීරික දඬුවම් සඳහා සහය සහ භාවිතය යන දෙකම ශක්තිමත්ව පවතී, දෙමාපියන්ගෙන් 95% පමණම වයස අවුරුදු 3 හෝ 4 වන විට තම දරුවන්ට පහර දෙති.
මනෝවිද්යාඥයින් සහ අනෙකුත් වෘත්තිකයන් ශාරීරික දඬුවම්වල ප්රතිලාභ විභව උපද්රවයකට වඩා වැඩි විය හැකිද යන ප්රශ්නය මත බෙදී ඇත; ඇතැමුන් ශාරිරික දඩුවම් ඵලදායි මෙන්ම යෝග්යද වන බව නිගමනය කර ඇත (උදා. Baumrind, 1996a, 1996b, 1997; Larzelere, 1996, 2000), තවත් සමහරු නිගමනය කර ඇත්තේ ශාරීරික දඬුවම් අකාර්යක්ෂම බවයි. (1998; Lytton, 1997; J. McCord, 1997; Straus, 1994a). ශාරීරික දඬුවම් පිළිබඳ මෙම මතභේදය ළමුන් සඳහා ශාරීරික දඬුවම් කරන්නේ සහ නොකරන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳව මනෝවිද්යාත්මක, සමාජ විද්යාත්මක සහ නීති විශාරදයින් අතර මෑතකාලීන වාද විවාද මාලාවක් ඇති කර ඇත (Donaldson, 1997; Friedman & Schonberg, 1996; Mason & Gambrill, 1994; Pervin , 1997).
ශාරීරික දඬුවම සහ හිංසනය අතර වෙනස
ශාරීරික දඬුවම් සහ ළමා චර්යාව ගොඩනැගීම් අතර සම්බන්ධකම් පරීක්ෂා කිරීමට පෙර, ශාරීරික දඬුවම් යන යෙදුමෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද යන්න තහවුරු කිරීම වැදගත් වේ. නීතිමය නිර්වචන සම්බන්ධයෙන්, මෙම ලිපිය ස්ට්රෝස් (1994) විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ශාරීරික දඬුවම් පිළිබඳ නිර්වචනය අනුමත කරයි. “ශාරීරික දඬුවම් යනු දරුවාගේ හැසිරීම නිවැරදි කිරීම හෝ පාලනය කිරීම සඳහා දරුවාට වේදනාවක් අත්විඳීමේ අරමුණින් ශාරීරික බලය භාවිතා කිරීම මිස තුවාලයක් නොවේ” (පිටුව 4).
ශාරීරික හිංසනය සංලක්ෂිත වන්නේ දරුවෙකුට පහර දීම, පයින් ගැසීම, සපාකෑම, පිළිස්සීම, සෙලවීම හෝ වෙනත් ආකාරයකට හානි කිරීමේ ප්රතිඵලයක් ලෙස ශාරීරික තුවාල සිදු කිරීමෙනි. දෙමව්පියන් හෝ භාරකරු දරුවාට රිදවීමට අදහස් නොකල ද අධික විනය ස්ථාපිත කිරීමට යෑමේදි හෝ ශාරීරික දඬුවම් හේතුවෙන් දරුවාට ඇති වන ආබාධ ද මෙම කොටසට ගැනේ.
ශාරීරික දඬුවම් හා ඒ සම්බන්ධ ළමා හැසිරීම් සහ අත්දැකීම්
ක්ෂණික අනුකූලතාව
ශාරිරික දඩුවම් දීමේ දී බොහෝ දෙමාපියන්ට ඇති මූලික අරමුණ වන්නේ දරුවන් නොමනා ලෙස හැසිරීමෙන් වහාම නතර කිරීමයි. දෙමව්පියන් හට ක්ෂණික අනුකූලතාවය කැපී පෙනෙන ඉලක්කයක් විය හැකි වුවද, ක්ෂණික අනුකූලතාවයට වඩා දරුවන්ගේ අභ්යන්තර පාලන වර්ධනය ප්රවර්ධනය කිරීම දිගු කාලීන සමාජගත කිරීම සඳහා වැදගත් වේ (Grolnick, Deci, & Ryan, 1997; Hoffman, 1983; Kohlberg, 1969; Lepper , 1983; Piaget, 1932/ 1965).
ආක්රමණශීලිත්වය
ශාරීරික දඬුවම් සහ ළමා ආක්රමණ අතර සම්බන්ධය ළමා වර්ධනයේ වඩාත්ම අධ්යයනය කරන ලද සහ විවාදයට ලක් වූ සොයාගැනීම් වලින් එකකි. (Coie & Dodge, 1998; Steinmetz, 1979).
වැරදි, අපරාධ සහ සමාජ විරෝධී හැසිරීම
දශක ගනනාවක් පුරා සිදු කරන ලද පර්යේෂණ, ළමුන් සහ වැඩිහිටියන් යන දෙඅංශයෙන්ම සාපරාධී සහ සමාජ විරෝධී හැසිරීම් වල හේතු විද්යාව තුළ ශාරීරික දඬුවම් සම්බන්ධ කර ඇත (උදා., බර්ට්, 1925; Glueck & Glueck, 1964; Hetherington, Stouwie, & Ridberg, 1971; W. Mccord & McCord, 1959; Patterson & Stouthamer-Loeber, 1984; West & Farrington, 1973; Wilson & Herrnstein, 1985).
දෙමාපිය-ළමා සම්බන්ධතාවයේ ගුණාත්මකභාවය
දෙමාපිය-ළමා සබඳතාව හීන කිරීමට දෙමාපියන්ගේ ශාරීරික දඬුවම්වලට ඇති හැකියාව එහි භාවිතයේ ප්රධාන අවාසියක් ලෙස සැලකේ (Azrin, Hake, Holz, & Hutchinson, 1965; Azrin & Holz, 1966).
මානසික සෞඛ්යය
ශාරීරික දඬුවම් මානසික සෞඛ්ය ගැටලුවලට තුඩු දෙන ක්රියාදාමයන් හඳුනා ගැනීම සඳහා න්යායික කාර්යයක් සිදු කර නැති නමුත්, දැඩි දඬුවම් (ශාරීරික දඬුවම් ඇතුළුව) නව යොවුන් වියේ දරුවන්ගේ මානසික අවපීඩන රෝග ලක්ෂණ සහ විශාදය සමඟ සැලකිය යුතු ලෙස සම්බන්ධ වී ඇත (McLoyd, Jayaratne, Ceballo, & Borquez, 1994), වයස, ස්ත්රී පුරුෂ භාවය, පවුලේ සමාජ ආර්ථික තත්ත්වය (SES) සහ ශාරීරික හිංසන ඉතිහාසය පාලනය කිරීමෙන් පසුව වුවද (Turner & Finkelhor, 1996).
වැඩිහිටි වියේදි තමන්ගේම දරුවාව හෝ කලත්රයාව අපයෝජනය කිරීම
ශාරීරික දඬුවම් වැඩිහිටි වියේදී සාමාන්ය ආක්රමණශීලී ප්රවණතාවක් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත්නම්, මෙම ආක්රමණශීලීත්වය පවුලේ සාමාජිකයන් සමඟ, විශේෂයෙන් දරුවෙකු හෝ කලත්රයා සමඟ ඇති සබඳතාවලදී ද ප්රකාශ විය හැකිය.
කායික අපයෝජනයට ගොදුරු වීම
ළමා අපචාර පර්යේෂකයන් ශාරීරික දඬුවම් සහ ශාරීරික අපයෝජනයන් ගේ සම්බන්ධතාවයක් ඇති බැව් පිලිගනී, එනම් ශාරීරික දඬුවම් ඉතා දැඩි ලෙස හෝ නිතර නිතර ලබා දෙන්නේ නම්, එහි ප්රතිඵලය ශාරීරික හිංසනය හෝ අපයෝජනය විය හැකිය (Garbarino, 1977; Gil, 1973; Vasta, 1982 ).
මේ අනුව ශාරිරික දඬුවම් හෙවත් දරුවාගේ හැසිරීම නිවැරදි කිරීම හෝ පාලනය කිරීම සඳහා දරුවාට වේදනාවක් අත්විඳීමේ අරමුණින් ශාරීරික බලය භාවිතා කිරීම ඉතාම සෘණ ප්රතිඵල ඇති කරන බැව් මෙම ලිපියෙන් ඒත්තු ගැන්වේ.
ලෝක සෞඛ්ය සංවිධානය විසින් පලකරන ලද Corporal punishment and health ලිපියට අනුව;
- ශාරීරික දඬුවම් ගෝලීය වශයෙන්, නිවෙස්වල සහ පාසල්වල බහුලව දක්නට ලැබේ. වයස අවුරුදු 2-14 අතර ළමුන්ගෙන් 60% ක් පමණ ඔවුන්ගේ දෙමාපියන් හෝ වෙනත් රැකබලා ගන්නන් විසින් නිතිපතා ශාරීරික දඬුවම් විඳිති. සමහර රටවල, සියලුම සිසුන් පාහේ පාසල් කාර්ය මණ්ඩලය විසින් ශාරීරිකව දඬුවම් කරන බව වාර්තා කරයි. ශාරීරිකව දඬුවම් ලැබීමේ අවදානම පිරිමි ළමයින්ට සහ ගැහැණු ළමයින්ට සහ ධනවත් හා දුප්පත් පවුල්වල දරුවන්ට එකසේ සමාන වේ.
- සාක්ෂි පෙන්නුම් කරන්නේ ශාරීරික දඬුවම් කාලයත් සමඟ දරුවන්ගේ හැසිරීම් ගැටළු වැඩි කරන අතර ධනාත්මක ප්රතීඵල පෙන්නුම් නොකරන බවයි.
- අධ්යයනවලින් පෙනී යන්නේ ශාරීරික දඩුවම් භාවිතා කරන දෙමාපියන් දරුණු හිංසනයන් සිදු කිරීමේ වැඩි අවදානමක් ඇති බවයි.
- ශාරීරික හා මානසික රෝග, දුර්වල වූ සංජානන හා සමාජ-චිත්තවේගීය වර්ධනය, දුර්වල අධ්යාපනික ප්රතිඵල, ආක්රමණශීලී බව සහ ප්රචණ්ඩත්වය වැඩි කිරීම ඇතුළු ළමුන් සඳහා ඍණාත්මක ප්රතිඵල රාශියකට ශාරීරික දඬුවම් සම්බන්ධ වේ.
- ශාරීරික දඬුවම් යනු ශාරීරික අඛණ්ඩතාව සහ මානව ගරුත්වය, සෞඛ්යය, සංවර්ධනය, අධ්යාපනය සහ වධහිංසාවලින් සහ වෙනත් කුරිරු, අමානුෂික හෝ අවමන් සහගත සැලකීමකින් හෝ දඬුවම්වලින් නිදහසට ගරු කිරීමේ ළමා අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කිරීමකි.
ලෝක සෞඛ්ය සංවිධානයට අනුව ශාරීරික දඬුවම් වල ප්රථිවිපාක වන්නේ;
- සෘජු ශාරීරික හානිය, සමහර විට බරපතල හානි, දිගුකාලීන ආබාධිත හෝ මරණය;
- චර්යාත්මක හා කාංසාව ආබාධ, මානසික අවපීඩනය, බලාපොරොත්තු සුන්වීම, අඩු ආත්ම අභිමානය, ස්වයං-හානිකර සහ සියදිවි නසාගැනීමේ උත්සාහයන්, මත්පැන් සහ මත්ද්රව්යවලට ඇබ්බැහි වීම, සතුරුකම සහ චිත්තවේගීය අස්ථාවරත්වය, වැඩිහිටි විය දක්වාම පවතින මානසික රෝග;
- ආබාධිත සංජානන සහ සමාජ-චිත්තවේගීය සංවර්ධනය, විශේෂයෙන් හැඟීම් නියාමනය සහ ගැටුම් නිරාකරණය කිරීමේ කුසලතා;
- පාසල් හැර යාම සහ අඩු අධ්යාපනික හා වෘත්තීය සාර්ථකත්වය ඇතුළුව අධ්යාපනයට හානි වීම;
- දුර්වල සදාචාරාත්මක අභ්යාන්තරකරණය (moral internalization) සහ සමාජ විරෝධී හැසිරීම් වැඩි වීම;
- ළමුන් තුළ ආක්රමණශීලීතවය වැඩි වීම;
- ප්රචණ්ඩකාරී, සමාජ විරෝධී සහ සාපරාධී හැසිරීම් වල වැඩිහිටි අපරාධ;
- පිළිකා, මධ්යසාර ආශ්රිත ගැටලු, ඉරුවාරදය, හෘද වාහිනී රෝග, ආතරයිටිස් සහ තරබාරුකම වර්ධනය වීම ඇතුළුව, අධික ලෙස පටවන ලද ජීව විද්යාත්මක පද්ධති හේතුවෙන් වක්ර ශාරීරික හානි;
- වෙනත් ආකාරයේ ප්රචණ්ඩත්වය පිළිගැනීම සහ භාවිතය වැඩි කිරීම; සහ පළුදු වූ පවුල් සබඳතා;
ශාරිරික දඬුවම් හෙවත් දරුවාගේ හැසිරීම නිවැරදි කිරීම හෝ පාලනය කිරීම සඳහා දරුවාට වේදනාවක් අත්විඳීමේ අරමුණින් ශාරීරික බලය භාවිතා කිරීම ඉතාම සෘණ ප්රතිඵල ඇති කරන බැව් මෙම ලිපියෙන් ද ඒත්තු ගැන්වේ. එසේම මම ලෝක සෞඛ්ය සංවිධනය විසින් පල කොට ඇති ලිපියෙන් ශාරිරික දඩුවම් හේතුවෙන් දරුවන් හට ඇති වී දීර්ඝ කාලීනව පවත්නා ආබාධ සම්බන්ධව මනාව පැහැදිලි කර ඇත.
නිගමනය
ඇමරිකාණු මනොවිද්යා සංගමය හා ලෝක සෞඛ්ය සංවිධානය යන පිලිගත් සංවිධාන මගින් මෙලෙස පැහදිලි ලෙස කරුණු දක්වා තිබිය දී දරුවාගේ හැසිරීම නිවැරදි කිරීම හෝ පාලනය කිරිමේ අර්මුණින් දරුවාට වේදනාවක් අත්විඳීමේ අරමුණින් ශාරීරික බලය භාවිතා කිරීම නොකල යුතු බව සාක්ෂාත් කරගත යුතුය.
මාටින් සෙලිග්මන්ගේ ධනාත්මක මනෝවිද්යා නියායන් අනුගමනයෙන් Positive Parenting හෝ Positive Psychology Parenting අනුව දරුවන්ගේ චර්යාවන් හැඩගැස්වීම මෙහිදී සැලකිල්ලට ගත යුතුය. එම න්යායේ ප්රධන සංකල්ප අතර ධනාත්මක හැඟීම්, නියැලීම, අර්ථය, සබඳතා සහ ජයග්රහණ (Positive emotions, Engagement, Meaning, Relationships and Accomplishment – PERMA ලෙස හැඳින්වේ) යන කරුණු අඩංගු බැවින් ළමුන්ගේ චර්යාවන් සකස් කිරීම සඳහා මාටින් සෙලිග්මන්ගේ ධනාත්මක මනෝවිද්යා නියායන් අනුව ක්රියා කිරීම යෝග්ය බැව් හැගේ. (Five Key Principles of Positive Psychology)
යොමුව
Corporal Punishment by Parents and Associated Child Behaviors and Experiences: A Meta-Analytic and Theoretical Review – Elizabeth Thompson Gershoff – Columbia University
https://www.apa.org/pubs/journals/releases/bul-1284539.pdf
Corporal punishment and health
